مواد اولیه لاستیک سازی

از نظر وقایع تاریخی، زمان مشخصی برای صنعت لاستیک سازی وجود ندارد؛ اما شواهد این طور نشان می دهد که بومیان آمریکای مرکزی از بعضی از درختان شیره خارج می کردند که بعدها به اسم لاتکس وجود داشت؛ مواد اولیه لاستیک را درست می کردند.

در سال ۱۸۲۹ کودیر و مکین تاش از انگلستان فهمیدید که ترکیب کردن لاتکس طبیعی با سولفور و دما دادن این مواد سبب شده تا از آن ها به شکل و حالت های مختلفی استفاده شود. این فرآیند همان ولکانیزاسیون نام دارد که در آن لاستیک اکسیده شده و سلولفور را کاهش داده و به سولفید تبدیل می کند. در صورتی که دمای آن ۱۱۰ درجه سانتی گراد می باشد و در انتهای آن موادی لاستیکی مثل لاستیک توپر تولید شد. در این مقاله در مجله اویل پاسارگاد به آن ها نگاهی خواهیم انداخت.

 

تکامل در صنعت لاستیک

با گذشت سال ها با به کار گیری کربن سیاه که به عنوان ماده ای پر کننده و افزودنی خوب تولید می شد؛ لاستیک های بادی دانلود و تیوپ تهیه شدند که پس از آن لاستیک های سنتزی تهیه شدند و به بازار وارد شدند و پس از آن لاستیک های سنتزی در بازار رشد کردند و از آن جایی که اقتصادی هم بودند می توانستند به خوبی فروش پیدا کنند.

اما لاستیک های طبیعی یا معمولی به تنهایی کارایی خاصی نداشتند چون که خواصی مثل نفوذ ناپذیری و مقاومت را نداشتند و باید با استفاده از مواد مختلف و ماشین آلات ایجاد می شدند.

 

مواد ولکانشی

مواد ولکانشی به موادی گفته می شود که معمولا از ترکیبات گوگل تهیه می شوند و واکنش هایی با بسپار مواد شبکه ای می دهند؛ اتصالات شبکه از این مدل می تواند عرضی و به صورت مونو، دی و پلی باشد که اتصال آن از طریق غلظت گوگرد، تسریع کننده و باز دارنده دما مشخص می شود؛ اما تسریع کننده چیست؟

تسریع کننده ها به ترکیباتی گفته می شود که مدت زمان لازم برای واکنش لاستیک را خیلی کاهش می دهند طوری که به چند دقیقه می رسانند و به گوگرد کمتری هم نیاز است.

 

مواد ضد اکسنده ها

در ترکیب لاستیک ها از مواد ضد پیری یا مواد ضد اکسنده استفاده می کنند. این مواد قطعات لاستیکی را از حمله اکسیژن و اوزون مراقبت کرده و همین طور به عنوان ضد اکسنده، ضد اوزون و ضد ترک خمشی دسته بندی می گردنند. فرآینده آن ها به این صورت است که واکنش های زنجیری رادیکالی را متوقف کرده و پس از آن مانع تخریب پیشتر زنجیر می گردند. مواد صنعتی عموما آمینی لا فنلی هستند که محافظ های قوی هستند که زیاد در تایر کارایی دارند.

 

روزن رانی

نوار درزگیر، تیوپ، نخ تایر، پروفیل و موارد این چنینی با استفاده از روش روزن رانی پلاستیک تولید می شوند که پس از آن پخته می شوند. تایر ماشین نمونه ای است که سبب شده تا در بیایم که مصرف بیشتر لاستیک در حمل و نقل برای تایر است. تایرهایی که در حال حاضر وجود دارد شاید تیوپ نداشته باشند در این صور دارای یک لایه محافظ شده هستند که با این تیوپ روزن رانی شده لاستیک بوتیل در آن قرار داده می شود. لاستیک بوتیل با توجه به این که بی اثر یا مرده است اما در مقابل عبور هوا مقاومت زیادی از خودش دارد. در اتومبیل های امروزی و با تکنولوژی بالا از لاستیک در نوار درگیر، برق پاک کن، شاسی موتور و صندلی هم استفاده می شود؛ طوری که هر اتومبیل امروزی بین ۱۱۵ کیلوگرم لاستیک در بخش های مختلفش دارد.

 

لاستیک های بازیافتی

لاستیک بازیافتی ماده ای است که در آمیزه کاری از ترکیب قطعات لاستیکی ضایعاتی تولید می شود. این قطعات را ابتدا خرد کرده و سپس با استفاده از روش های شیمیایی، مکانیکی و …. آن را جدا می کنند. لاستیک بازیافتی تا مقدار خیلی زیادی بسپارش می شود و در حد بالایی دوده، خاکستر و یا رنگدانه دارد.

 

مشتقات لاستیکی

با توجه به این که بیشتر مواد سازنده لاستیک را بیان کردیم بهتر است نگاهی به مشتقات لاستیکی بیاندازیم. لاستیک طبیعی به عنوان مواد اولیه در تولید انواع مشتقات لاستیکی استفاده می کنند. امروزه صنایع پلاستیک بخاطر این روی مواد شیمیایی کار می کند چون خود لاستیک هم یکی از مواد اولیه گران قیمت محسوب می شوند. هالیدها با لاستیک در زمان پیوند دو گانه، واکش داده و محثول لاستیک کلردار را هم می تواند به عنوان افزودنی رنگ استفاده کرد که در برابر مواد شیمیایی مقاومت بالایی دارد.